Projects

Musical Chairs

Specs: Thirteen computer animated neon chairs in different colors switch on and off in a repetitive pattern, diameter 13 meter. 

In Musical Chairs, a permanent installation on top of a round building at the center of a furniture mall, thirteen computer animated neon chairs in different colors switch on and off in a repetitive pattern. Unlike the children's game, now the chairs appear to be dancing; especially at night, when the artwork adds a festive, big city-like impulse to the monotonous architecture of the mall. There is always one chair short in this dance, so the entire piece only exists in the mind of the spectator, who grasps its shape and character by moving around the building. The space, the setting and the occupants of the space all supply material for the artwork.
Titia Ex depicts a human dilemma in which the distinction between reason and emotion is given an intuitive approach. The repetitive pattern of movement of these dancing light patterns is a rhythm that is difficult to master. You would like to sit down and watch it. But there is always just one chair short. That means you are finished. It also means that this work is never finished, as a viewing experience. You're constantly wrong.

Commissioned by Municipality of Apeldoorn
In collaboration with municipality of Apeldoorn, Van Renkum/ CODA Museum, Van Berlo Ontwikkeling, NeonWeka and INBO Architects.

Text: Alex de Vries - author, curator and consultant in arts.


Stoelendans

Boven op het dak van een opvallend gebouw aan de Woonboulevard in Apeldoorn dansen de stoelen. Deze licht-animatie zaagt de poten onder de stoel van het kijken vandaan. Je vraagt je meteen af waar de waarneming op is gestoeld. Overdag vormt dit werk een uitgebeende versie van zijn eigen mogelijkheden. De stoelen tonen het wankele evenwicht van een potentiële virtuositeit die ze in hun lichtgevende, ware gedaante ten toon spreiden. 's Avonds gloeien de dertien stoelen van anderhalve meter hoog op in zinderend rood, geel, blauw en groen. Ze buitelen over elkaar heen in twee mathematische figuren; een kruisvorm en een ellips. Zo gauw ze in een gareel treden, schieten ze ook weer uit het lood. Met een ogenschijnlijk eenvoudige dualiteit aan
bewegingspatronen, brengt Titia Ex hiermee een menselijk dilemma in beeld waarin het onderscheid tussen verstand en gevoel een intuïtieve benadering krijgt.
Het repetitieve bewegingspatroon van deze dansende lichtpatronen is een ritme dat je maar moeilijk onder de knie krijgt. Je wil er graag even bij gaan zitten. Maar er is altijd net een stoel te kort. Dat betekent dat je af bent. Het betekent ook dat dit werk nooit af is, als kijkervaring. Je zit er voortdurend naast.

Tekst: Alex de Vries

Do you like to stay informed, please connect with Titia Ex on LinkedIn or email Studio Titia Ex.